vangelis motsikas 1.3.1976 - 17.12.2007

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

The Green Mist

Μερικές φορές μ'αυτές τις συμπτώσεις είναι να απορεί κανείς!!
Πριν λίγο καιρό έκανα δυο αναρτήσεις με δυο μπάντες από το Hobart της Τασμανίας, τυχαία χτες έπεσα στους The Green Mist, ο ιδρυτής της μπάντας, Julien Poulson, είναι από το Hobart και αυτός!!!
Ο αθεόφοβος έχει μαζέψει γύρο του ιερά τέρατα του ροκ όπως ο Charlie Owen (The New Christs, Beast Of Bourbon), ο Spencer P. Jones (The Johnnys, Beasts Of Bourbon, Sacred Cowboys), οι John Sparrow και Jeff Hamilton (section μουσικοί των Violent Femmes, συμμετέχουν στα περίφημα Horns Of Dillema, τα πνευστά των V.F.), αλλά και ο ίδιος ο Βrian Richie (μπασιστας και ιδρυτικό μέλος των V.F. ο οποίος έχει εγκατασταθεί από το 2008 στο Hobart) σκορπάει νότες δεξιά αριστερά παίζοντας ....ιαπωνικό φλάουτο από μπαμπού!!! (στο οποίο έχει αποκτήσει και άδεια διδασκαλίας).
Λίγα λογία και για τη μουσική της μπάντας :  φανταστείτε μια ταινία του David Lynch στην οποία ο πρωταγωνιστής ταξιδεύει με μια παλιά ανοιχτή Cadillac στους αχανείς αμερικανικούς αυτοκινητοδρόμους και στο κασετόφωνο να παίζουν οι Calexico, Beast Of Bourbon, Violent Femmes, Nick Cave & The Bad Seeds, Giant Sand, Green On Red, Mazzy Star, Neil Young.
H δισκογραφία των The Green Mist περιλαμβάνει το ντεμπούτο τους άλμπουμ με τον τίτλο Next Stop Antarctica, ένα ακόμη άλμπουμ με τίτλο Great Western Tiers και ένα ακυκλοφόρητο άλμπουμ με τίτλο Dirt Weed.

Nothing Grows (from Dirt Weed album)


Strange Noises (from Next Stop Antarctica album)


myspace
last.fm
soundcloud

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Nomotion - Ritual Murders '14

Το από καιρό αναμενόμενο e.p. των Ιταλών Nomotion.
Τελικά άξιζε η προσμονή, ακόμα κι αν ο τραγουδιστής της μπάντας Jonny Bergman μας έδινε όλο αυτό το διάστημα μια γεύση από το άλμπουμ το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο από ότι περίμενα.
Στα πέντε κομμάτια του e.p. θα βρείτε από "σπινταριστή" Gothic Country/Folk μέχρι γκαράζ πανκ και ανεξάρτητη ποπ.
Από τις πρώτες νότες ένιωσα μια γλυκιά νοσταλγία, λες και ο χρόνος γύρισε πίσω στη δεκαετία του 1980, ίσως φταίνε τα πλήκτρα που μου θύμισαν τις παλιές καλές ανεξάρτητες βρετανικές μπάντες, τότε που η λέξη indie είχε νόημα, ίσως φταίει το πιανάκι που μου έβγαλε κάτι από αυστραλέζικη σκηνή του '80 αλλά και από αμερικάνικο paisley underground, ίσως πάλι όλα αυτά να είναι της φαντασίας μου.....αναρωτιέμαι τι να έχουν στις δισκοθήκες τους τα μέλη της μπάντας!!
Κάθε τραγούδι μου έφερε τόσα πολλά πράγματα στο μυαλό!! και αυτό για μένα είναι το πραγματικό νόημα της μουσικής, να με ταξιδεύει, όχι απλά να με διασκεδάζει....

Μέλη : Jonny Bergman (φωνητικά. κιθάρα)
            Eros Piani (κιθάρα)
            Andrea De Colle (πιάνο, πλήκτρα, ακορντεόν)
            Alessio De Colle (μπάσο)
            Lorenzo Della Rovere (ντραμς)

Ritual Murders
1. 1000 Stitches
2. Love Is Murder
3. Summer Rites
4. Invitation To Ruin
5. Sunday In Mourning











1000 Stitches


Summer Rites


Sunday In Mourning


bandcamp
facebook

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Sans Soleil

Μπάντα από το Denton, Texas που μπλέκει όμορφα το post rock με την ψυχεδέλεια, και με την προσθήκη του βιολιού πάει ένα βήμα παραπέρα.
Οι κιθάρες και τα ντραμς χτίζουν ένα ηχητικό τοίχος που το μόνο που τον διαπερνάει είναι ο ήχος του βιολιού και μερικές ψυχεδελικές εκκενώσεις της ηλεκτρικής στο ξέσπασμα των κομματιών.
Σχηματίστηκαν το 2009 και έχουν κυκλοφορήσει μόλις ένα e.p. μέχρι τώρα και μερικές ηχογραφήσεις για τα περίφημα Violitionist Sessions.

Μέλη : Lee Fatheree (κιθάρα)
            Dustin Anderson (κιθάρα)
            Cyrus Meyers (ντραμς)
            Eva Lynn Aldridge (βιόλα)

Entrance
            
Strange Eyes

Steeple


Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

Divil A' Bit - In Deference To The Squeamish '14

Είναι να απορείς με μερικούς καλλιτέχνες!!
Δεν τους φτάνει που κυκλοφορούν ένα σωρό προσωπικές δουλειές αλλά βρίσκουν το χρόνο να συνεργαστούν και με άλλους....και τι συνεργασίες!!
Ο λόγος για τον κύριο David Colohan ο οποίος είναι ο εγκέφαλος πίσω από τους United Bible Studies και τους Raising Holy Sparks και τους Natalia Beylis και Willie Stewart, μέλη των Woven Skull οι οποίοι ένωσαν τις δυνάμεις τους (και τα ταλέντα τους) και σχημάτισαν τους Divil A' Bit.
Ήδη οι προσωπικές δουλειές τους είναι άκρος ενδιαφέρουσες, φανταστείτε τι γίνεται τώρα που συνεργάζονται μεταξύ τους!!!
H μουσική των Divil A' Bit βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη μουσική του Richard Skelton και των The Doomed Bird of Providence (drone folk και dark folk για τους μυημένους), ακουστικά ηχοτοπία με άξονα τα έγχορδα, μινιμαλιστική φολκ, ένα μπάντζο να σκορπάει τις μελαγχολικές του νότες δεξιά αριστερά, αλλά και Ιρλανδική παραδοσιακή μουσική (Ιρλανδοί γαρ)....πέτρες που πέφτουν στο νερό, κελάηδισμα πουλιών και ησυχία, έτσι περιγράφουν τη μουσική τους οι ίδιοι.
Ηχογραφημένο ζωντανά, κάτω από γέφυρες καναλιών, μέσα σε δάση και εκκλησίες το άλμπουμ αυτό φαντάζει τόσο χειροποίητο και γήινο!!

Do As the Ghost Bids Ye


In Deference to the Squeamish I
In Deference to the Squeamish I by Divil A' Bit from Divil Bit on Vimeo.



bandcamp
facebook

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

Mess O' Reds - Mess O' Reds '13

Πατριωτάκια των Sea Scouts, από το ξακουστό Hobart της Τασμανίας και αυτοί, μόνο που μας έρχονται με διαφορά είκοσι χρόνων περίπου από τους πρώτους, θα μπορούσαν να είναι παιδιά τους δηλαδή μιας και φαίνονται πιτσιρικάδες.
Οι Mess O' Reds είναι τριμελής μπάντα με γεμάτο ήχο, και τι ήχο!!! alternative rock του '90 και ιδιαίτερα μετά το '95.
Μου θύμισαν πολύ μπάντες όπως Cursive, Archers of loaf, The Van pelt, Les Savy Fav αλλά και τους συμπατριώτες τους Sea Scouts.
Eχουν κυκλοφορήσει, εκτός από το ομώνυμο άλμπουμ τους, δυο ακόμα επτάιντσα, ένα το 2012 και ένα το 2013.
Yυπάρχει μια ολόκληρη σκηνή εκεί στην πόλη τους που περιμένει να ακουστεί, οι Mess O' Reds θα μπορούσαν να ηγούνται αυτής της σκηνής και να την κάνουν γνωστή παραέξω.

Μέλη : Jesse Austin (κιθάρα, μπάσο)
            Nick Di Falco (κιθάρα, φωνητικά)
            Zac Blain (ντραμς, φωνητικά)

Mess O' Reds
1. Intro
2. Happy Chappy
3. This Town
4. Water For Coffee
5. Warm Beer
6. The College Poet
7. Sorry
8. Touch And Go








Happy Chappy


Water For Coffee


Sorry


bandcamp
facebook
myspace

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Sea Scouts

Είχα ξεκινήσει αυτή την ανάρτηση αρκετούς μήνες πριν και λίγο πριν την ολοκληρώσω την έσβησα κατά λάθος.
Έκτοτε δεν έκανα προσπάθεια να ξαναγράψω γιαυτή την υπέροχη μπάντα μέχρι σήμερα που αποφάσισα να ολοκληρώσω αυτό που ξεκίνησα πριν καιρό.
Οι Sea Scouts είναι (ήταν) μια μπάντα από το Hobart της Τασμανίας, δημιούργημα του Tim Evans.
Μετά τη διάσπαση της παλιάς του μπάντας Mouth το 1994 ο Evans ξεκίνησε να τζαμάρει με τον Zach von Bamburger, ιδρυτικό μέλος της μπάντας U.F.O. (Unlimited Friendly Objective).
Συνδυάζοντας τραχύς θορύβους από την κιθάρα με κρυφές μελωδίες και με τη βοήθεια ενός drum machine το ντουέτο κατάφερε να ηχογραφήσει το πρώτο του e.p. με τον τίτλο $100,000 Dollar Mamal.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του e.p. η Monika Fikerle αναλαμβάνει τα ντραμς, αν και το λιτό παίξιμο της δεν πρόσθεσε και τίποτα στον ήχο της μπάντας και μετά από μερικές live εμφανίσεις φεύγει.
Συνεχίζουν να παίζουν για έξι μήνες ακόμα δοκιμάζοντας διάφορους ντράμερ και κάπου εκεί διαλύονται.
Ένα χρόνο μετά ο Evans ξαναφορμάρει τη μπάντα χωρίς όμως τον Von Bamburger, και στη θέση του έρχεται ο μπασιστας Alex Pope.
Ξεκινάνε να κάνουν πρόβες στο παλιό υλικό μαζί με νέα κομμάτια με τη βοήθεια και πάλι του drum machine.
Αρκετούς μήνες αργότερα ο πρώην μπασιστας των U.F.O. Andy Hazel αναλαμβάνει τα ντραμς δίνοντας έναν πιο γεμάτο ήχο από αυτόν της Filkere, δεν αργεί όμως κι αυτός να αντικατασταθεί από την Sara May Libero (καταραμένη αυτή η θέση του ντράμερ).
Με αυτή τη σύνθεση, την άνοιξη του 1996 ηχογραφούν (σε μια κουζίνα!!!) το πρώτο τους άλμπουμ με τον τίτλο Pattern Recognition το οποίο κυκλοφορεί το 1997 από την εταιρία Chapter Music προκαλώντας ρίγη στον μικρό αλλά αυξανόμενο αριθμό των οπαδών τους.
Αρχές του 1988 περιοδεύουν σε Μελβούρνη και το Σίδνεϊ ανοίγοντας για τους Pavement και τους Archers of Loaf, εν το μεταξύ έχει αποχωρίσει η Libero και έχει επανέλθει (οριστικά αυτή τη φορά) η Filkere.
Με την Filkere στα ντραμς ξεκινάνε να δουλεύουν πάνω σε νέο υλικό και μέσα στο 1988 κυκλοφορούν το δεύτερο πιο σκοτεινό και πιο καλοδουλεμένο άλμπουμ τους με τον τίτλο Beacon of Hope.
Το 1999 κυκλοφορούν ένα επτάινστο με δυο παλιότερα τραγούδια τους τα Word as a Weapon & Destroy Your Local McDonalds.
Περαιτέρω ηχογραφήσεις της μπάντας δεν κυκλοφόρησαν ποτέ.
Το 1999 ξεκινούν μια περιοδεία στη Βόρεια Αμερική, και στη συνέχεια έρχονται για εμφανίσεις στην Ευρώπη παίζοντας  μεταξύ άλλων και σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Επιστρέφουν στην Αυστραλία και μετά από μερικές εμφανίσεις στο Hobart κάνουν μια τελευταία μεγάλη συναυλία στη Μελβούρνη , στις 18 Φεβρουαρίου 2000 και έτσι κλείνει το κεφάλαιο Sea Scouts.
Aυτή ήταν η ιστορία τους, για τη μουσική τους δεν έγραψα τίποτα, ότι και να γράψω δεν μπορεί να περιγράψει το ρίγος που ένιωσα όταν τους πρωτάκουστα στο Song For Che και τα αισθήματα που μου βγάζουν κάθε φορά που τους ακούω....

Song For Che


The Gate


Winter Song


myspace
last.fm