The You and What Army Faction

Ξεκινάω αυτή την ανάρτηση με μια πικρή διαπίστωση (εντελώς προσωπική φυσικά), στην Ελλάδα όσοι έχουν τα ακούσματα δεν παίζουν μουσική, όσοι παίζουν μουσική δεν έχουν τα ακούσματα (με ελάχιστες εξαιρέσεις πάντα), γιαυτό και η μουσική σκηνή στη χώρα μας είναι ανύπαρκτη και (σχεδόν) πάντα ετεροχρονισμένη.
Από τη μια η "επιτυχία" των Raining Pleasure είχε σαν επακόλουθο να εμφανιστούν ένα σωρό μπάντες που βρώμισαν με "βρετανίλα" την ανεξάρτητη σκηνή με τα γλυκανάλατα φωνητικά και τις χαζοχαρούμενες κιθάρες τους, από την άλλη εμφανίστηκαν μπάντες που ξέθαψαν το κουφάρι του grunge και του stoner rock με τις βαριές και ασήκωτες κιθάρες και τα επιτηδευμένα φωνητικά τους.
Τώρα τι σχέση έχουν με όλα αυτά οι The You and What Army Faction!!!
 Έχουμε και λέμε : ξέρουν μουσική, έχουν τα ακούσματα (ξέρετε πολλές ελληνικές μπάντες που να αναφέρουν σαν επιρροές τους Swans, Sonic Youth, Jesus Lizard, Pavement, Birthday Party?), δεν ακολούθησαν τον εύκολο δρόμο ούτε των βρετανοχτυπημένων ουτε των grunge/stonerοβαρεμένων συγκροτημάτων, παίζουν για την πάρτη τους αδιαφορώντας για μόδες, μουσικές σκηνές, ραδιοφωνικές επιτυχίες και γώ δεν ξέρω τι άλλο, γυρίζουν την πλάτη στις λουστραρισμένες παραγωγές ηχογραφώντας "σπιτικά" δίνοντας σημασία στο τι παίζουν και όχι στο πόσο καθαρά ακούγεται αυτό που παίζουν (κάτι που κάνανε σχεδόν όλες οι μπάντες που προανέφερα), με λίγα λόγια οι The You and What Army Faction είναι μια μπάντα του σήμερα φτιαγμένη από παλιά καλά υλικά....και τι υλικά!!!!!

Δισκογραφία :
Fixx (album 2009)
Vent (single 2012)
Silk (7'' e.p. 2012)
Slit (split με Anemic Royalty '2013)

When It Comes To Adultery, I Am My Own Genre

 
Wouldn't Ιt Βe Βetter Ιf We Just Fucked And Forgot About It?


James Letdown, Triple Six


bandcamp
facebook

Garrett R. Cooper

Οι Αυστραλοί έχουν ένα ιδιαίτερο μουσικό ένστικτο ανεξάρτητα από το είδος της μουσικής που παίζουν, ειδικά όμως στο ροκ έχουν αφήσει ιστορία με τα μεγαθήρια του παρελθόντος που όσοι ασχολήθηκαν με τον περίφημο αυστραλέζικο ήχο γνωρίζουν πολύ καλά.

Ο Garrett R. Cooper συνεχίζει την παράδοση των αξιόλογων Αυστραλιανών μουσικών με τον δικό του ιδιαίτερο, μοναχικό τρόπο, ένας καλλιτέχνης χαμηλών τόνων και υψηλής ποιότητας, μακριά από τα πλοκάμια της μουσικής βιομηχανίας (μέχρι και τη μουσική του την προσφέρει δωρεάν στη σελίδα του στο bandcamp).

Τον γνώρισα με την μπάντα του τους Bronze Chariot και το υπέροχο άλμπουμ Nigredo μέσα από το οποίο ξεχώρισα δυο κομμάτια που με είχαν συναρπάσει, τα Brushfire & Horseshoe Bend.

Πριν λίγες μέρες άκουσα τις προσωπικές δουλειές και με έκπληξη ανακάλυψα ότι είχαν αυτό ακριβώς που ήθελα να ακούσω, αργόσυρτες συνθέσεις, σκοτεινά κιθαριστικά riffs, επιβλητικά φωνητικά, παθιασμένες ερμηνείες.

Μέσα στις 9!!! κυκλοφορίες του θα βρείτε πολλά ακούσματα, από παλιές slow core μπάντες όπως οι Codeine, True Widow, Lowercase, The New Year μέχρι post rock και άγρια ακουστικά blues, αλλά εμένα προσωπικά μου αρέσει όταν αγγίζει τις παρυφές της Dark/Gothic Country σκηνής, εκεί που η αμερικανική έρημος συναντά τις αχανείς αυστραλιανές ερημιές και ο αμερικανικός Νότος τα μεταλλαγμένα, σκοτεινά μπλουζ των μεγαλουπόλεων.......big music!!

The Common King Slayer 

"The Common King Slayer" by Garrett R. Cooper from BlackCrowKing on Vimeo.
All Them Clouds 

Gravemist

Καλοκαίριασε, δεν έχω διάθεση ούτε μουσική να ακούσω, πόσο μάλλον να γράψω για μουσική...
Με τη λίγη δροσιά που μπαίνει από την ανοιχτή πόρτα θα προσπαθήσω να γράψω δυο λόγια για μια μπάντα που ανακάλυψα πριν λίγο καιρό.
Και όταν λέω δυο λογία κυριολεκτώ μιας και δεν βρήκα (για άλλη μια φορά) σχεδόν τίποτα γιαυτούς στο διαδίκτυο.
Οι Gravemist είναι το ντουέτο των Jason Demise & Natassja Noctis από το Σικάγο.
Δημιουργήθηκαν το 1999!!! μετά τη διάλυση της Hard Core μπάντας Skullcrusher και αρχικά λεγόταν Creepers, η πρώτη Creepabilly μπάντα της Αμερικής.
Το Creepabilly είναι ένα μείγμα από σκοτεινά Gothic Blues και ένα πιο ήπιο Rockabilly με έμφαση στις μπαλάντες και στα τραγούδια αγάπης (murder ballads), και ακόμη Spagheti Western οργανικά κομμάτια.
Στιχουργικά τώρα, εκτός από τα ερωτικά τραγούδια (μη φανταστείτε ρομαντικά και ξενέρωτα πράγματα) οι Gravemist έχουν πλούσιες αναφορές σε νεκροταφεία, διαβόλους, νεκροζώντανους, λυκανθρώπους, βρικόλακες, φαντάσματα, πλάσματα τις νύχτας, δαίμονες......τα κλασικά δηλαδή, και με χαρακτηριστικούς τίτλους τραγουδιών όπως Graveyard Creep, Evil Train, The Walking Dead, Curse of the Vampire, The Devil's Lair, A Letter to the Monster, Lycanthrocreep, Zombi Love....

In The Night Skies

"In The Night Skies" by Gravemist from BlackCrowKing on Vimeo.

Cyanna Mercury - Ode To The Absent Father (Single) '14

Πρώτη κυκλοφορία των Αθηναίων Cyanna Mercury το σινγκλακι αυτό με δυο τραγούδια, προπομπός του επερχόμενου πρώτου άλμπουμ της μπάντας το οποίο θα κυκλοφορήσει σύντομα.
Τα τραγούδια είναι είδη έτοιμα, μένει μόνο να ηχογραφηθούν πράγμα που θα επιτευχθεί ακόμα πιο σύντομα αν βρεθεί κάποια εταιρία να ενδιαφερθεί και να ενισχύσει οικονομικά, σε αντίθετη περίπτωση θα το κυκλοφορήσουν μόνοι τους όπως μου αποκάλυψε ο τραγουδιστής της μπάντας Spyreas Sid, αλλά θα καθυστέρηση λιγάκι λόγο οικονομικών δυσχερειών (καταραμένη κρίση).
Δυο λόγια και για τη μουσική τώρα.
Αν σας αρέσουν οι Woven Hand, Tenderloud, η Gothic Americana φάση, η σκοτεινή φολκ τα ψυχωτικά μπλουζ, αν βλέπατε την 10η εντολή και ψάχνατε μετά να βρείτε τα κομμάτια που ακουγόταν στη σειρά, κοπιάστε!!
To δεύτερο από τα δυο τραγούδια, αυτό που έδωσε και τον τίτλο στο σινγκλ, είναι το πιο ενδεικτικό του ήχου τους και πάνω σ'αυτόν τον ήχο θα στηριχτεί το άλμπουμ κατά τα λεγόμενα πάντα του Sid, κάτι που ελπίζω και γω μιας που το πρώτο τραγούδι παραπέμπει περισσότερο στην άλλη μπάντα του Sid, τους Cyanna (ναι, αυτούς που διασκεύασαν το Like Fire των Dubrovniks!!)

Μελη : Nick Sid (πλήκτρα)
            Spyreas Sid (φωνητικά, πλήκτρα)
            Diamond Pr (κιθάρα, πλήκτρα)
            Dennis Panagiotidis (τύμπανα)
            Dimitri "Zilla" G (μπάσο)

Ode To The Absent Father


bandcamp
facebook

The Spanks

Ήταν κάποτε μια μπάντα από το Βέλγιο, η μοναδική ίσως που κατάφερε να γίνει λιγάκι γνωστή στη χώρα μας, που μας είχε ξεσηκώσει κάπου εκεί στα τέλη τις δεκαετίας του '80 με τις γκαραζιές, τα κιθαριστικά σολαρίσματα και τις όμορφες μπαλάντες της.
Χάρη στην μοναδική Wipe Out! Records έπεσαν στα χέρια των λίγων τυχερών και ένας δυο δίσκοι τους, τους οποίους λιώσαμε στα πικ απ.
Δεν υπήρχε θυμάμαι κασέτα εκείνη την εποχή που να μην έχει μέσα ένα τραγούδι από Spanks, ιδιαίτερα το αγαπημένο μου 1000000 miles μέσα από το άλμπουμ Lucky You του 1990, ένα από τα κομμάτια που λατρεύω να παίζω στην ακουστική.
Δίπλα στα μεγαθήρια της αυστραλέζικης και αμερικάνικης σκηνής της εποχής, Celibate Rifles, New Christs, Dubrovniks, Screaming Tribesmen, Sunnyboys, Died Pretty, Green On Red, Dream Syndicate, Naked Prey, Thin White Rope, πάντα υπήρχε μια θέση για τους Spanks κι ας μη γνώρισαν ποτέ την επιτυχία των άλλων συγκροτημάτων.
Προσωπικά είμαι πολύ υπερήφανος που έχω δίσκους τους στη δισκοθήκη μου.

Μέλη : Rik Tielemans (φωνητικά)
            Jan Van Den Bergh (κιθάρα, φωνητικά)
            Peter Annaert (μπάσο)
            Bart Teugels (τύμπανα)
            Steven Janssens (κιθάρα)

Δισκογραφία :
Reel Your Body / Come On Baby Dance With Me (12'' 1983)
The Spanks (12'' E.P. 1987)
Dogfood (12" MiniAlbum 1988)
Scream The Blues (12'' E.P. 1988)
Stacked! (Compilation 1989)
In Your Face (L.P. 1990)
Lucky You (L.P. 1990)
House Of Love/Snake-Eyed Blonde (Single 1991)

1000000 Miles


Lowdown


Look At Me