People With Bodies - People With Bodies '16

Η ομορφιά του διαδικτύου.......
Πριν από δυο χρόνια περίπου είχα κάνει μια ανάρτηση με μια ενδιαφέρουσα μπάντα που είχα ανακαλύψει, τους Earthscraper.
Και πριν από λίγες μέρες με βρήκε στο facebook ένα μέλος της μπάντας και μου έστειλε να ακούσω κάτι από τη νέα μπάντα του.
Για να τον ευχαριστήσω για την τιμή που μου έκανε τι καλύτερο από το να παρουσιάσω την πρώτη τους ηχογράφηση!!!
Ονομάζονται People With Bodies, κατάγονται από το Ρίνο της Νεβάδα και είναι δημιούργημα των Κent Irwin και Fil Corbitt, πρώην μέλη των Earthscraper και οι δυο.
Ο ήχος των People With Bodies ουδεμία σχέση έχει με τον Country & Western ήχο των Eartscraper.
Indie ηλιόλουστες μελωδίες, ακουστικές κιθάρες μαζί με τις ηλεκτρικές, όρθιο μπάσο, έγχορδα και φωνητικά που παραπέμπουν κάπου που μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή.
Ιδανικές συνθέσεις για να συνοδέψουν τις πρώτες ανοιξιάτικες μέρες σας, και να δώσουν μια νότα αισιοδοξίας ιδιαίτερα σε μας εδώ στην Ελλάδα που έχουμε περισσότερο ανάγκη από λίγο φως στη ζωή μας.....

A Mirror, A Storm

People with Bodies - A Mirror, A Storm from fil corbitt on Vimeo.

bandcamp
official page

Garrett R. Cooper - Jardin E.P. '16

Πρώτη ανάρτηση μετά από πάρα πολύ καιρό με αφορμή την τελευταία κυκλοφορία του Garrett R. Cooper, τραγουδιστή/συνθέτη από την Αδελαίδα της Αυστραλίας.

Στιχουργικά η όλη ιδέα του άλμπουμ έχει να κάνει με την έννοια του κήπου μεταφορικά, σαν μια μικρογραφία της γης και τη σύνδεση μας με αυτή, το να είσαι σε ειρήνη και ένα με τη γη.

Ο καθένας από εμάς είναι μέρος του κήπου, είναι το δικό μας κομμάτι γης, μας περιβάλει με ασφάλεια αλλά την ίδια στιγμή μας κρατάει αιχμάλωτους μέσα του.
Μουσικά το άλμπουμ κυλάει με αργόσυρτους ρυθμούς, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις αλλά με μια εσωτερική ένταση που γίνεται ακόμα πιο έντονη από τις κιθάρες/σειρήνες του Garrett.
Συνθέσεις που πατάνε με το ένα πόδι στο Post Rock και με το άλλο στην Dark Country.
Ένα μοναχικό ταξίδι σε δύσβατα μονοπάτια, εκεί που λίγοι θέλουν να περιδιαβούν, μόνο αυτοί που γνωρίζουν ότι στο τέλος τους περιμένει το ξέφωτο....
 Λάτρεψα τον ήχο αυτού του ιδιαίτερου καλλιτέχνη από την πρώτη στιγμή και με κάθε νέα κυκλοφορία του με ανταμείβει με τον καλύτερο τρόπο.
  Ευχαριστώ φίλε Garrett!

Pale Is The Moon

"Pale Is The Moon" by Garrett R. Cooper from BlackCrowKing on Vimeo.


bandcamp
facebook

Treasures From The Past

Τελικά όταν ακούς με ακουστικά ξαφνιάζεσαι ευχάριστα όταν ανακαλύπτεις κιθάρες εκεί που δεν τις άκουσες ποτέ πριν, πιατίνια εκεί που δεν θυμάσαι να υπήρχαν, ανεπαίσθητους ήχους από αδιευκρίνιστα όργανα, όλα αυτά τα μικρά πραγματάκια που κάνουν ένα απλό τραγούδι αριστούργημα και που χάνονται όταν το ακούς από τα ηχεία (αν δεν έχεις και κανένα στερεοφωνικό της προκοπής).
Σκάβοντας βαθιά στις δαιδαλώδεις στοές του σκληρού δίσκου μου ανακάλυψα μερικά διαμάντια από το παρελθόν που δεν τα είχα προσέξει όσο θα έπρεπε.
Παραθέτω παρακάτω όσα μπόρεσα να βρω στο διαδίκτυο, αυτά που κάποια ανήσυχα πνεύματα είχαν την καλή διάθεση να τα ανεβάσουν

The Wreckery - Two Wings (από το άλμπουμ Laying Down Law του 1988, η παλιά μπάντα του μεγάλου Hugo Race)


Once Upon A Time - The Backward Eye (από το άλμπουμ Don't Look Down του 1994, η πρώτη μπάντα του θρυλικού Bruno Adams, μετέπειτα συνεργάτης του Phil Shöenfelt, ο οποίος έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο το 2009)


Kim Salmon with STM - You Know Me Better Than That (από το άλμπουμ Hey Believer του 1994, ο Kim Salmon των Beasts Of Bourbon & Τhe Scientists)


Epic Soundtracks - Wild Situation (από το άλμπουμ Rise Above του 1992, ο αδερφός του Nikky Sudden σε ένα κομμάτι που το απογειώνει η κιθάρα του Rowland S. Howard, νεκροί και οι τρεις πια)


Hugo Race & The True Spirit - Blood From A Stone (από το άλμπουμ Last Frontier του 1999)



Nick Cave & The Bad Seeds - Sugra Sugar Sugar (από το άλμπουμ Tender Prey του 1988, ένα κομμάτι που δεν το πρόσεξα ποτέ ιδιαίτερα μιας και είχα κολλήσει με το  The Mercy Seat και τώρα έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα μου του Νικόλα)


Nikky Sudden - Misty Roads (από το Egyptian Roads του 1997, μια instrumental σύνθεση με τον Rowland S. Howard στην slide κιθάρα
"Misty Roads" by Nikky Sudden from BlackCrowKing on Vimeo.

Detroit Rebellion - The Man '14

Το swamp-blues-garage-rock ντουέτο των Jeff Toste (φωνητικά, κιθάρα) και Mike Lamantia Jr. η αλλιώς Mikey Lams (ντραμς) από Providence, Rhode Island, στην πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά τους.
Στην πραγματικότητα το The Man περιλαμβάνει τα πρώτα δύο e.p. τους συν τέσσερα ακυκλοφόρητα τραγούδια.
Τα δώδεκα τραγούδια του άλμπουμ αρχικά ηχογραφήθηκαν μαζί για να έχουν έναν πιο ομοιογενή ήχο, κάτι που φαίνεται και από την ολοκληρωμένη ακρόασή του.
Η έλλειψη του μπάσου δεν αφαιρεί τίποτα από τον ήχο της μπάντας που έτσι κι αλλιώς γεμίζει από το στακάτο ντραμς και τα ζόρικα παιξίματα της ηλεκτροακουστικής.
Οι Ditroit Rebellion δεν παίζουν τίποτα το εξωφρενικό, τίποτα που να μην το έχουν ξαναπαίξει άλλοι πριν απ'αυτούς, αλλά παίζουν διαβολεμένα καλά τα μεταλλαγμένα μπλουζ τους και τους αξίζει μια ακρόαση (και δυο και τρεις και ατέλειωτες)

The Fire, Devil And Desire


Speak Your Mind


The Spy


bandcamp
official site

Henry Hugo

Όταν ακούω τη λέξη Ελβετία το μυαλό μου πάει σε πανάκριβα σαλέ στις Άλπεις, ρολόγια ακριβείας, τράπεζες, τυριά με τρύπες.....
Όταν ακούω τη μουσική του Ελβετού Henry Hugo το μυαλό μου πάει σε σκοτεινά καταγώγια του Βερολίνου, εκεί που o Nick Cave και ο συμπατριώτης του Bruno Adams (Fatal Shore, Once Upon A time) έβγαζαν την ψυχή τους, στην παγωμένη Πράγα και τον Phil Shoenfelt, σε μικρά μπαράκια της Αυστραλίας με τον Louis Tillett να αφηγείται ιστορίες με τη βαθιά φωνή του παίζοντας το πιάνο που μόνο αυτός ξέρει να παίζει.
Μόνος του η με τη συνοδεία μπάντας (ένα πλήθος ταλαντούχων μουσικών) που την ονομάζει The Kindred Souls, ο Henry Hugo ακολουθεί τον δικό του μοναχικό δρόμο, βαδίζοντας στα χνάρια όλων αυτών των ιδιαίτερων καλλιτεχνών που προανέφερα και άλλων όπως οι Tindersticks, Triffids, Ed Kuepper, Rowland S. Howard, Nikki Sudden.

 Death And Me


The Siren's Song

"The Siren's Song" by Henry Hugo & The Kindred Souls from BlackCrowKing on Vimeo.

There's A Lot Unknown


bandcamp
facebook

......θέλω κάτι να πιώ...

The You and What Army Faction

Ξεκινάω αυτή την ανάρτηση με μια πικρή διαπίστωση (εντελώς προσωπική φυσικά), στην Ελλάδα όσοι έχουν τα ακούσματα δεν παίζουν μουσική, όσοι παίζουν μουσική δεν έχουν τα ακούσματα (με ελάχιστες εξαιρέσεις πάντα), γιαυτό και η μουσική σκηνή στη χώρα μας είναι ανύπαρκτη και (σχεδόν) πάντα ετεροχρονισμένη.
Από τη μια η "επιτυχία" των Raining Pleasure είχε σαν επακόλουθο να εμφανιστούν ένα σωρό μπάντες που βρώμισαν με "βρετανίλα" την ανεξάρτητη σκηνή με τα γλυκανάλατα φωνητικά και τις χαζοχαρούμενες κιθάρες τους, από την άλλη εμφανίστηκαν μπάντες που ξέθαψαν το κουφάρι του grunge και του stoner rock με τις βαριές και ασήκωτες κιθάρες και τα επιτηδευμένα φωνητικά τους.
Τώρα τι σχέση έχουν με όλα αυτά οι The You and What Army Faction!!!
 Έχουμε και λέμε : ξέρουν μουσική, έχουν τα ακούσματα (ξέρετε πολλές ελληνικές μπάντες που να αναφέρουν σαν επιρροές τους Swans, Sonic Youth, Jesus Lizard, Pavement, Birthday Party?), δεν ακολούθησαν τον εύκολο δρόμο ούτε των βρετανοχτυπημένων ουτε των grunge/stonerοβαρεμένων συγκροτημάτων, παίζουν για την πάρτη τους αδιαφορώντας για μόδες, μουσικές σκηνές, ραδιοφωνικές επιτυχίες και γώ δεν ξέρω τι άλλο, γυρίζουν την πλάτη στις λουστραρισμένες παραγωγές ηχογραφώντας "σπιτικά" δίνοντας σημασία στο τι παίζουν και όχι στο πόσο καθαρά ακούγεται αυτό που παίζουν (κάτι που κάνανε σχεδόν όλες οι μπάντες που προανέφερα), με λίγα λόγια οι The You and What Army Faction είναι μια μπάντα του σήμερα φτιαγμένη από παλιά καλά υλικά....και τι υλικά!!!!!

Δισκογραφία :
Fixx (album 2009)
Vent (single 2012)
Silk (7'' e.p. 2012)
Slit (split με Anemic Royalty '2013)

When It Comes To Adultery, I Am My Own Genre

 
Wouldn't Ιt Βe Βetter Ιf We Just Fucked And Forgot About It?


James Letdown, Triple Six


bandcamp
facebook

Garrett R. Cooper

Οι Αυστραλοί έχουν ένα ιδιαίτερο μουσικό ένστικτο ανεξάρτητα από το είδος της μουσικής που παίζουν, ειδικά όμως στο ροκ έχουν αφήσει ιστορία με τα μεγαθήρια του παρελθόντος που όσοι ασχολήθηκαν με τον περίφημο αυστραλέζικο ήχο γνωρίζουν πολύ καλά.

Ο Garrett R. Cooper συνεχίζει την παράδοση των αξιόλογων Αυστραλιανών μουσικών με τον δικό του ιδιαίτερο, μοναχικό τρόπο, ένας καλλιτέχνης χαμηλών τόνων και υψηλής ποιότητας, μακριά από τα πλοκάμια της μουσικής βιομηχανίας (μέχρι και τη μουσική του την προσφέρει δωρεάν στη σελίδα του στο bandcamp).

Τον γνώρισα με την μπάντα του τους Bronze Chariot και το υπέροχο άλμπουμ Nigredo μέσα από το οποίο ξεχώρισα δυο κομμάτια που με είχαν συναρπάσει, τα Brushfire & Horseshoe Bend.

Πριν λίγες μέρες άκουσα τις προσωπικές δουλειές και με έκπληξη ανακάλυψα ότι είχαν αυτό ακριβώς που ήθελα να ακούσω, αργόσυρτες συνθέσεις, σκοτεινά κιθαριστικά riffs, επιβλητικά φωνητικά, παθιασμένες ερμηνείες.

Μέσα στις 9!!! κυκλοφορίες του θα βρείτε πολλά ακούσματα, από παλιές slow core μπάντες όπως οι Codeine, True Widow, Lowercase, The New Year μέχρι post rock και άγρια ακουστικά blues, αλλά εμένα προσωπικά μου αρέσει όταν αγγίζει τις παρυφές της Dark/Gothic Country σκηνής, εκεί που η αμερικανική έρημος συναντά τις αχανείς αυστραλιανές ερημιές και ο αμερικανικός Νότος τα μεταλλαγμένα, σκοτεινά μπλουζ των μεγαλουπόλεων.......big music!!

The Common King Slayer 

"The Common King Slayer" by Garrett R. Cooper from BlackCrowKing on Vimeo.
All Them Clouds 

Gravemist

Καλοκαίριασε, δεν έχω διάθεση ούτε μουσική να ακούσω, πόσο μάλλον να γράψω για μουσική...
Με τη λίγη δροσιά που μπαίνει από την ανοιχτή πόρτα θα προσπαθήσω να γράψω δυο λόγια για μια μπάντα που ανακάλυψα πριν λίγο καιρό.
Και όταν λέω δυο λογία κυριολεκτώ μιας και δεν βρήκα (για άλλη μια φορά) σχεδόν τίποτα γιαυτούς στο διαδίκτυο.
Οι Gravemist είναι το ντουέτο των Jason Demise & Natassja Noctis από το Σικάγο.
Δημιουργήθηκαν το 1999!!! μετά τη διάλυση της Hard Core μπάντας Skullcrusher και αρχικά λεγόταν Creepers, η πρώτη Creepabilly μπάντα της Αμερικής.
Το Creepabilly είναι ένα μείγμα από σκοτεινά Gothic Blues και ένα πιο ήπιο Rockabilly με έμφαση στις μπαλάντες και στα τραγούδια αγάπης (murder ballads), και ακόμη Spagheti Western οργανικά κομμάτια.
Στιχουργικά τώρα, εκτός από τα ερωτικά τραγούδια (μη φανταστείτε ρομαντικά και ξενέρωτα πράγματα) οι Gravemist έχουν πλούσιες αναφορές σε νεκροταφεία, διαβόλους, νεκροζώντανους, λυκανθρώπους, βρικόλακες, φαντάσματα, πλάσματα τις νύχτας, δαίμονες......τα κλασικά δηλαδή, και με χαρακτηριστικούς τίτλους τραγουδιών όπως Graveyard Creep, Evil Train, The Walking Dead, Curse of the Vampire, The Devil's Lair, A Letter to the Monster, Lycanthrocreep, Zombi Love....

In The Night Skies

"In The Night Skies" by Gravemist from BlackCrowKing on Vimeo.

Cyanna Mercury - Ode To The Absent Father (Single) '14

Πρώτη κυκλοφορία των Αθηναίων Cyanna Mercury το σινγκλακι αυτό με δυο τραγούδια, προπομπός του επερχόμενου πρώτου άλμπουμ της μπάντας το οποίο θα κυκλοφορήσει σύντομα.
Τα τραγούδια είναι είδη έτοιμα, μένει μόνο να ηχογραφηθούν πράγμα που θα επιτευχθεί ακόμα πιο σύντομα αν βρεθεί κάποια εταιρία να ενδιαφερθεί και να ενισχύσει οικονομικά, σε αντίθετη περίπτωση θα το κυκλοφορήσουν μόνοι τους όπως μου αποκάλυψε ο τραγουδιστής της μπάντας Spyreas Sid, αλλά θα καθυστέρηση λιγάκι λόγο οικονομικών δυσχερειών (καταραμένη κρίση).
Δυο λόγια και για τη μουσική τώρα.
Αν σας αρέσουν οι Woven Hand, Tenderloud, η Gothic Americana φάση, η σκοτεινή φολκ τα ψυχωτικά μπλουζ, αν βλέπατε την 10η εντολή και ψάχνατε μετά να βρείτε τα κομμάτια που ακουγόταν στη σειρά, κοπιάστε!!
To δεύτερο από τα δυο τραγούδια, αυτό που έδωσε και τον τίτλο στο σινγκλ, είναι το πιο ενδεικτικό του ήχου τους και πάνω σ'αυτόν τον ήχο θα στηριχτεί το άλμπουμ κατά τα λεγόμενα πάντα του Sid, κάτι που ελπίζω και γω μιας που το πρώτο τραγούδι παραπέμπει περισσότερο στην άλλη μπάντα του Sid, τους Cyanna (ναι, αυτούς που διασκεύασαν το Like Fire των Dubrovniks!!)

Μελη : Nick Sid (πλήκτρα)
            Spyreas Sid (φωνητικά, πλήκτρα)
            Diamond Pr (κιθάρα, πλήκτρα)
            Dennis Panagiotidis (τύμπανα)
            Dimitri "Zilla" G (μπάσο)

Ode To The Absent Father


bandcamp
facebook

The Spanks

Ήταν κάποτε μια μπάντα από το Βέλγιο, η μοναδική ίσως που κατάφερε να γίνει λιγάκι γνωστή στη χώρα μας, που μας είχε ξεσηκώσει κάπου εκεί στα τέλη τις δεκαετίας του '80 με τις γκαραζιές, τα κιθαριστικά σολαρίσματα και τις όμορφες μπαλάντες της.
Χάρη στην μοναδική Wipe Out! Records έπεσαν στα χέρια των λίγων τυχερών και ένας δυο δίσκοι τους, τους οποίους λιώσαμε στα πικ απ.
Δεν υπήρχε θυμάμαι κασέτα εκείνη την εποχή που να μην έχει μέσα ένα τραγούδι από Spanks, ιδιαίτερα το αγαπημένο μου 1000000 miles μέσα από το άλμπουμ Lucky You του 1990, ένα από τα κομμάτια που λατρεύω να παίζω στην ακουστική.
Δίπλα στα μεγαθήρια της αυστραλέζικης και αμερικάνικης σκηνής της εποχής, Celibate Rifles, New Christs, Dubrovniks, Screaming Tribesmen, Sunnyboys, Died Pretty, Green On Red, Dream Syndicate, Naked Prey, Thin White Rope, πάντα υπήρχε μια θέση για τους Spanks κι ας μη γνώρισαν ποτέ την επιτυχία των άλλων συγκροτημάτων.
Προσωπικά είμαι πολύ υπερήφανος που έχω δίσκους τους στη δισκοθήκη μου.

Μέλη : Rik Tielemans (φωνητικά)
            Jan Van Den Bergh (κιθάρα, φωνητικά)
            Peter Annaert (μπάσο)
            Bart Teugels (τύμπανα)
            Steven Janssens (κιθάρα)

Δισκογραφία :
Reel Your Body / Come On Baby Dance With Me (12'' 1983)
The Spanks (12'' E.P. 1987)
Dogfood (12" MiniAlbum 1988)
Scream The Blues (12'' E.P. 1988)
Stacked! (Compilation 1989)
In Your Face (L.P. 1990)
Lucky You (L.P. 1990)
House Of Love/Snake-Eyed Blonde (Single 1991)

1000000 Miles


Lowdown


Look At Me

                     

Voidfolk – Dwell '12

Οι Voidfolk είναι μια μπάντα που μας έρχεται από το Τορόντο του Καναδά.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση από το πρώτο άκουσμα είναι η φωνή της τραγουδίστριας Pamela Korgemagi!!
Έχει ένα μοναδικό ηχόχρωμα που μόνο σε αντρικές φωνές έχω ακούσει (έχω κάποιον στο μυαλό μου αλλά μου διαφεύγει το όνομά του αυτή τη στιγμή)
Η μουσική της μπάντας δανείζεται στοιχεία τόσο από το stoner (revolution man) όσο και από το art rock (something soon) με τα φωνητικά να ανεβάζουν κατά πολύ το τελικό αποτέλεσμα.
Δεν θα γράψω τίποτε άλλο γιαυτή τη μπάντα, θα αφήσω τη μουσική να τα πει όλα, έτσι κι αλλιώς τη μουσική την αντιλαμβάνεται ο καθένας μας διαφορετικά.......  

Μελη : Jonathan Bauerle (τύμπανα)
            Kyle Johnston (μπάσο)
            James Kearns (κιθάρα)
            Pamela Korgemagi (όργανο, πιάνο, φωνητικά)

Dwell
1. In a Bad Way
2. Sometime Soon
3. Widow Night
4. Through the Sick Hot Valley
5. Revolution Man
6. Sister of Mine










Sometime Soon


Sister Of Mine


bandcamp
facebook

The Cruel Sea - Down Below

Πρώτη ανάρτηση για το φετινό καλοκαίρι, ένα τραγούδι που μου κόλλησε αυτές τις μέρες μέσα από το ομότιτλο άλμπουμ των Cruel Sea, και μια από τις καλύτερες ερμηνείες που έχω ακούσει ποτέ από τον μεγάλο Tex Perkins (Beasts Of Burbon).

The Green Mist

Μερικές φορές μ'αυτές τις συμπτώσεις είναι να απορεί κανείς!!
Πριν λίγο καιρό έκανα δυο αναρτήσεις με δυο μπάντες από το Hobart της Τασμανίας, τυχαία χτες έπεσα στους The Green Mist, ο ιδρυτής της μπάντας, Julien Poulson, είναι από το Hobart και αυτός!!!
Ο αθεόφοβος έχει μαζέψει γύρο του ιερά τέρατα του ροκ όπως ο Charlie Owen (The New Christs, Beast Of Bourbon), ο Spencer P. Jones (The Johnnys, Beasts Of Bourbon, Sacred Cowboys), οι John Sparrow και Jeff Hamilton (section μουσικοί των Violent Femmes, συμμετέχουν στα περίφημα Horns Of Dillema, τα πνευστά των V.F.), αλλά και ο ίδιος ο Βrian Richie (μπασιστας και ιδρυτικό μέλος των V.F. ο οποίος έχει εγκατασταθεί από το 2008 στο Hobart) σκορπάει νότες δεξιά αριστερά παίζοντας ....ιαπωνικό φλάουτο από μπαμπού!!! (στο οποίο έχει αποκτήσει και άδεια διδασκαλίας).
Λίγα λογία και για τη μουσική της μπάντας :  φανταστείτε μια ταινία του David Lynch στην οποία ο πρωταγωνιστής ταξιδεύει με μια παλιά ανοιχτή Cadillac στους αχανείς αμερικανικούς αυτοκινητοδρόμους και στο κασετόφωνο να παίζουν οι Calexico, Beast Of Bourbon, Violent Femmes, Nick Cave & The Bad Seeds, Giant Sand, Green On Red, Mazzy Star, Neil Young.
H δισκογραφία των The Green Mist περιλαμβάνει το ντεμπούτο τους άλμπουμ με τον τίτλο Next Stop Antarctica, ένα ακόμη άλμπουμ με τίτλο Great Western Tiers και ένα ακυκλοφόρητο άλμπουμ με τίτλο Dirt Weed.

Nothing Grows (from Dirt Weed album)


Strange Noises (from Next Stop Antarctica album)


myspace
last.fm
soundcloud

Nomotion - Ritual Murders '14

Το από καιρό αναμενόμενο e.p. των Ιταλών Nomotion.
Τελικά άξιζε η προσμονή, ακόμα κι αν ο τραγουδιστής της μπάντας Jonny Bergman μας έδινε όλο αυτό το διάστημα μια γεύση από το άλμπουμ το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο από ότι περίμενα.
Στα πέντε κομμάτια του e.p. θα βρείτε από "σπινταριστή" Gothic Country/Folk μέχρι γκαράζ πανκ και ανεξάρτητη ποπ.
Από τις πρώτες νότες ένιωσα μια γλυκιά νοσταλγία, λες και ο χρόνος γύρισε πίσω στη δεκαετία του 1980, ίσως φταίνε τα πλήκτρα που μου θύμισαν τις παλιές καλές ανεξάρτητες βρετανικές μπάντες, τότε που η λέξη indie είχε νόημα, ίσως φταίει το πιανάκι που μου έβγαλε κάτι από αυστραλέζικη σκηνή του '80 αλλά και από αμερικάνικο paisley underground, ίσως πάλι όλα αυτά να είναι της φαντασίας μου.....αναρωτιέμαι τι να έχουν στις δισκοθήκες τους τα μέλη της μπάντας!!
Κάθε τραγούδι μου έφερε τόσα πολλά πράγματα στο μυαλό!! και αυτό για μένα είναι το πραγματικό νόημα της μουσικής, να με ταξιδεύει, όχι απλά να με διασκεδάζει....

Μέλη : Jonny Bergman (φωνητικά. κιθάρα)
            Eros Piani (κιθάρα)
            Andrea De Colle (πιάνο, πλήκτρα, ακορντεόν)
            Alessio De Colle (μπάσο)
            Lorenzo Della Rovere (ντραμς)

Ritual Murders
1. 1000 Stitches
2. Love Is Murder
3. Summer Rites
4. Invitation To Ruin
5. Sunday In Mourning











1000 Stitches


Summer Rites


Sunday In Mourning


bandcamp
facebook

Sans Soleil

Μπάντα από το Denton, Texas που μπλέκει όμορφα το post rock με την ψυχεδέλεια, και με την προσθήκη του βιολιού πάει ένα βήμα παραπέρα.

Οι κιθάρες και τα ντραμς χτίζουν ένα ηχητικό τοίχος που το μόνο που τον διαπερνάει είναι ο ήχος του βιολιού και μερικές ψυχεδελικές εκκενώσεις της ηλεκτρικής στο ξέσπασμα των κομματιών.

Σχηματίστηκαν το 2009 και έχουν κυκλοφορήσει μόλις ένα e.p. μέχρι τώρα και μερικές ηχογραφήσεις για τα περίφημα Violitionist Sessions.

Μέλη : Lee Fatheree (κιθάρα)

            Dustin Anderson (κιθάρα)

            Cyrus Meyers (ντραμς)

            Eva Lynn Aldridge (βιόλα)

Entrance

            

Strange Eyes

Steeple

facebook

soundcloud

violitionist sessions

Divil A' Bit - In Deference To The Squeamish '14

Είναι να απορείς με μερικούς καλλιτέχνες!!
Δεν τους φτάνει που κυκλοφορούν ένα σωρό προσωπικές δουλειές αλλά βρίσκουν το χρόνο να συνεργαστούν και με άλλους....και τι συνεργασίες!!
Ο λόγος για τον κύριο David Colohan ο οποίος είναι ο εγκέφαλος πίσω από τους United Bible Studies και τους Raising Holy Sparks και τους Natalia Beylis και Willie Stewart, μέλη των Woven Skull οι οποίοι ένωσαν τις δυνάμεις τους (και τα ταλέντα τους) και σχημάτισαν τους Divil A' Bit.
Ήδη οι προσωπικές δουλειές τους είναι άκρος ενδιαφέρουσες, φανταστείτε τι γίνεται τώρα που συνεργάζονται μεταξύ τους!!!
H μουσική των Divil A' Bit βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη μουσική του Richard Skelton και των The Doomed Bird of Providence (drone folk και dark folk για τους μυημένους), ακουστικά ηχοτοπία με άξονα τα έγχορδα, μινιμαλιστική φολκ, ένα μπάντζο να σκορπάει τις μελαγχολικές του νότες δεξιά αριστερά, αλλά και Ιρλανδική παραδοσιακή μουσική (Ιρλανδοί γαρ)....πέτρες που πέφτουν στο νερό, κελάηδισμα πουλιών και ησυχία, έτσι περιγράφουν τη μουσική τους οι ίδιοι.
Ηχογραφημένο ζωντανά, κάτω από γέφυρες καναλιών, μέσα σε δάση και εκκλησίες το άλμπουμ αυτό φαντάζει τόσο χειροποίητο και γήινο!!

Do As the Ghost Bids Ye


In Deference to the Squeamish I
In Deference to the Squeamish I by Divil A' Bit from Divil Bit on Vimeo.



bandcamp
facebook

Mess O' Reds - Mess O' Reds '13

Πατριωτάκια των Sea Scouts, από το ξακουστό Hobart της Τασμανίας και αυτοί, μόνο που μας έρχονται με διαφορά είκοσι χρόνων περίπου από τους πρώτους, θα μπορούσαν να είναι παιδιά τους δηλαδή μιας και φαίνονται πιτσιρικάδες.
Οι Mess O' Reds είναι τριμελής μπάντα με γεμάτο ήχο, και τι ήχο!!! alternative rock του '90 και ιδιαίτερα μετά το '95.
Μου θύμισαν πολύ μπάντες όπως Cursive, Archers of loaf, The Van pelt, Les Savy Fav αλλά και τους συμπατριώτες τους Sea Scouts.
Eχουν κυκλοφορήσει, εκτός από το ομώνυμο άλμπουμ τους, δυο ακόμα επτάιντσα, ένα το 2012 και ένα το 2013.
Yυπάρχει μια ολόκληρη σκηνή εκεί στην πόλη τους που περιμένει να ακουστεί, οι Mess O' Reds θα μπορούσαν να ηγούνται αυτής της σκηνής και να την κάνουν γνωστή παραέξω.

Μέλη : Jesse Austin (κιθάρα, μπάσο)
            Nick Di Falco (κιθάρα, φωνητικά)
            Zac Blain (ντραμς, φωνητικά)

Mess O' Reds
1. Intro
2. Happy Chappy
3. This Town
4. Water For Coffee
5. Warm Beer
6. The College Poet
7. Sorry
8. Touch And Go








Happy Chappy


Water For Coffee


Sorry


bandcamp
facebook
myspace

Sea Scouts

Είχα ξεκινήσει αυτή την ανάρτηση αρκετούς μήνες πριν και λίγο πριν την ολοκληρώσω την έσβησα κατά λάθος.
Έκτοτε δεν έκανα προσπάθεια να ξαναγράψω γιαυτή την υπέροχη μπάντα μέχρι σήμερα που αποφάσισα να ολοκληρώσω αυτό που ξεκίνησα πριν καιρό.
Οι Sea Scouts είναι (ήταν) μια μπάντα από το Hobart της Τασμανίας, δημιούργημα του Tim Evans.
Μετά τη διάσπαση της παλιάς του μπάντας Mouth το 1994 ο Evans ξεκίνησε να τζαμάρει με τον Zach von Bamburger, ιδρυτικό μέλος της μπάντας U.F.O. (Unlimited Friendly Objective).
Συνδυάζοντας τραχύς θορύβους από την κιθάρα με κρυφές μελωδίες και με τη βοήθεια ενός drum machine το ντουέτο κατάφερε να ηχογραφήσει το πρώτο του e.p. με τον τίτλο $100,000 Dollar Mamal.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του e.p. η Monika Fikerle αναλαμβάνει τα ντραμς, αν και το λιτό παίξιμο της δεν πρόσθεσε και τίποτα στον ήχο της μπάντας και μετά από μερικές live εμφανίσεις φεύγει.
Συνεχίζουν να παίζουν για έξι μήνες ακόμα δοκιμάζοντας διάφορους ντράμερ και κάπου εκεί διαλύονται.
Ένα χρόνο μετά ο Evans ξαναφορμάρει τη μπάντα χωρίς όμως τον Von Bamburger, και στη θέση του έρχεται ο μπασιστας Alex Pope.
Ξεκινάνε να κάνουν πρόβες στο παλιό υλικό μαζί με νέα κομμάτια με τη βοήθεια και πάλι του drum machine.
Αρκετούς μήνες αργότερα ο πρώην μπασιστας των U.F.O. Andy Hazel αναλαμβάνει τα ντραμς δίνοντας έναν πιο γεμάτο ήχο από αυτόν της Filkere, δεν αργεί όμως κι αυτός να αντικατασταθεί από την Sara May Libero (καταραμένη αυτή η θέση του ντράμερ).
Με αυτή τη σύνθεση, την άνοιξη του 1996 ηχογραφούν (σε μια κουζίνα!!!) το πρώτο τους άλμπουμ με τον τίτλο Pattern Recognition το οποίο κυκλοφορεί το 1997 από την εταιρία Chapter Music προκαλώντας ρίγη στον μικρό αλλά αυξανόμενο αριθμό των οπαδών τους.
Αρχές του 1988 περιοδεύουν σε Μελβούρνη και το Σίδνεϊ ανοίγοντας για τους Pavement και τους Archers of Loaf, εν το μεταξύ έχει αποχωρίσει η Libero και έχει επανέλθει (οριστικά αυτή τη φορά) η Filkere.
Με την Filkere στα ντραμς ξεκινάνε να δουλεύουν πάνω σε νέο υλικό και μέσα στο 1988 κυκλοφορούν το δεύτερο πιο σκοτεινό και πιο καλοδουλεμένο άλμπουμ τους με τον τίτλο Beacon of Hope.
Το 1999 κυκλοφορούν ένα επτάινστο με δυο παλιότερα τραγούδια τους τα Word as a Weapon & Destroy Your Local McDonalds.
Περαιτέρω ηχογραφήσεις της μπάντας δεν κυκλοφόρησαν ποτέ.
Το 1999 ξεκινούν μια περιοδεία στη Βόρεια Αμερική, και στη συνέχεια έρχονται για εμφανίσεις στην Ευρώπη παίζοντας  μεταξύ άλλων και σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Επιστρέφουν στην Αυστραλία και μετά από μερικές εμφανίσεις στο Hobart κάνουν μια τελευταία μεγάλη συναυλία στη Μελβούρνη , στις 18 Φεβρουαρίου 2000 και έτσι κλείνει το κεφάλαιο Sea Scouts.
Aυτή ήταν η ιστορία τους, για τη μουσική τους δεν έγραψα τίποτα, ότι και να γράψω δεν μπορεί να περιγράψει το ρίγος που ένιωσα όταν τους πρωτάκουστα στο Song For Che και τα αισθήματα που μου βγάζουν κάθε φορά που τους ακούω....

Song For Che


The Gate


Winter Song


myspace
last.fm

Wailin' Storms - Shiver '14

Κακά τα ψέματα οι πιο ενδιαφέρουσες μουσικές τα τελευταία χρόνια βγαίνουν από το χώρο του σύγχρονου Southern Gothic (Dark/Death/Funeral Country, Gothic Americana η όπως στο διάολο αλλιώς το έχουν πει), του Swamp Rock, αυστραλέζικου και μη, και του Psych Rock.
Οι Wailin Storm δανείζονται κάτι από το τα "σκοτάδια" του Southern Gothic, την ψύχωση του Swamp Rock και προσθέτουν κάτι από την οργή του Punk.
Δυο χρόνια τους χωρίζουν από την προηγούμενη δουλειά τους το e.p. Bone Colored Moon, άλλα μέσα σ'αυτό το διάστημα φαίνεται πως έδεσαν σαν μπάντα και καταστάλαξαν προς τα που θέλουν να στραφούν.
Εκεί που στο πρώτο e.p. είχαμε έναν ήχο ήπιο, λιτές σχετικά ενορχηστρώσεις (πάντα ενδιαφέρουσες φυσικά) και συγκρατημένα φωνητικά από τον τραγουδιστή (και ιδρυτή της μπάντας) Justin Storms, στο Shiver έχουμε έναν ογκώδη, απειλητικό ήχο, ο δε Justin βγάζει μια οργή στα φωνητικά και μοιάζει να τραγουδάει με σιγουριά, ίσως να φταίει και η αλλαγή μελών για όλα αυτά, θα δείξει η συνέχεια.

Μελη* : Justin Storm (φωνητικά, κιθάρα)
             Yancy Sabenicio (ντραμς)
              Eric Messina (μπάσο, δεύτερα φωνητικά)

*στο συγκεκριμένο e.p.

1. Down in South Texas
2. Which way to the grave
3. Shiver shiver shiver
4. Viking Funeral
5. Superstitious

   










Viking Funeral (live)


Which Way To The Grave (live)


bandcamp
facebook      

Get Your Gun - The Worrying Kind '14

Το ολοκαίνουριο άλμπουμ των Δανών Get Your Gun, δημιούργημα των αδερφών Andreas & Simon Westmark και του Søren Nørgaard.
Μας είχαν προετοιμάσει από το 2011 με την κυκλοφορία του πρώτου τους single "Death Ghost" και το 1012 με το πρώτο τους e.p. και τα αριστουργηματικά Tallest Trees & Ghost Of Scandinavia.
Οι G.Y.G. είναι η απάντηση της Δανίας στους Σουηδούς Isobel & November.
Σκοτεινά Dark Country/Gothic Americana κομμάτια με ζόρικα, βαριά φωνητικά και σκληρά περάσματα από τις κιθάρες που παραπέμπουν στο τελευταίο άλμπουμ των Woven Hand (βασική επιρροή τόσο των Get Your Gun όσο και των Isobel & November).
H ατμόσφαιρα δυσοίωνη και βαριά, ένα ταξίδι στη σκοτεινή πλευρά της αμερικάνικης παραδοσιακής μουσικής......κολασμένη country.
Οι γνώστες του είδους θα το λατρέψετε αυτό το άλμπουμ!!!

The Worrying Kind
1. Black Book
2. Sea of Sorrow
3. The Worrying Kind
4. Staying For a While
5. Sometime
6. Call Me Rage
7. Tender Lies









Black Book






bandcamp